Ankara Eski Mobilya Alanlar, Ankara İkinci El Mobilya Alan Yerler, AnkaraAntika

Kuş Kafesi Masası

18. Yüzyılda tripod “üç ayak” masalar en popüler formlardan biri haline geldi. Daha küçük su ısıtıcısı veya urn standlarından geliştirilen üst kısımlar daha büyük çaplı ve sütunlar daha uzun ve daha sağlam hale geldi. Ara sıra ya da ’çay’ masaları olarak işlev gördüler ve genellikle bir top ve pençe ya da bir ped ayağı ile biten zarif şekilli bacaklara sahiplerdi. Bazen bombeli veya ’piecrust’ şeklinde bir tepeleri vardı. Kolonun en yaygın detayı, bu örnekte olduğu gibi, yaklaşık 1760’dan kalma bir halka dönüşü veya vazo şeklinde bir sap olacaktır.

Şu anda kullanılan sert ve yoğun ‘Küba’ maun üzerindeki doğal parlaklık, sağlam, dengeli oranlar gibi burada da belirgindir. Bu erken Georgia dönemine ait daha ince örnekler, burada görüldüğü gibi, tepenin taban üzerinde dönmesini sağlayan bir ‘kuş kafesi’ mekanizmasına sahipti. Köşelerde, masa üstünün altındaki uzun taşıyıcıların menteşelendiği, döndürülmüş sütunlarla birleştirilen iki ahşap kareden oluşur; üst kısım, kuş kafesinin içinden geçen ve bir kama ile sabitlenen sapın üstünde serbestçe döner.

18. yüzyıldan kalma bir tripod, üç ayaklı antika masa satın alırken özgünlük her zaman önemlidir; üst kısım tabana orijinalse, alt yüzeyde başka vida delikleri olmayacak ve taşıyıcıların taşındığına dair bir işaret olmayacaktır. Bir kuş kafesi mevcut olduğunda, sütunların üst kısmındaki girintileri sıklıkla görebilirsiniz. Taşıyıcılarda masa açma ve kapama hareketinden sürtünme izleri de bulunmalıdır.

Maun Mobilyalar

İngiltere, Afrika ve Batı Hint Adaları arasındaki köle ve baharat ticaretini yapan gemiler bazen kargo olmadan İngiltere’ye geri döndüler; ancak gemiyi düz bir omurgada tutmak için balast gerekiyordu ve bu hazır maun ağaç gövdelerinden oluşuyordu: İspanyol veya Küba maunu olarak da adlandırılan Swietenia maun.

Mobilya üreticilerinin atölyeleri kasabanın sanayi kesiminde rıhtıma yakın bir yerdeydi ve iskeleye monte edilen bu keresteyi atık bir ürün olarak görerek, bir kısmının kesilmesi için ayarlandı. Daha sonra bu kerestenin sadece iyi olduğu değil, aynı zamanda çok dekoratif olduğu da keşfedildi.

Kereste popüler olduktan sonra kargo olarak getirilmeye başlandı ve yüksek ithalat vergileri ödendi, bu da onu çok pahalı hale getirdi; daha sonra 1725’te vergi kaldırıldı ve önümüzdeki 150 yıl boyunca maun, Thomas Chippendale ve Thomas Sheraton gibi antika mobilya üreticileri tarafından kullanılan baskın kabine kerestesi oldu.

Meşe ve cevizde çalışmaya alışkın olan zamanın kabine yapımcıları için maun bir vahiydi: ağacın çevresi düz, ince ve hatta geniş tahtalara izin verdi. Kırmızımsı kahverengi rengi zamanla koyulaşır ve cilalandığında güzel bir figür ve parlaklık gösterir. Mükemmel işlenebilirliğe sahiptir ve çok dayanıklıdır, ustalar ince, hassas oyma ve perdelerin yanı sıra sağlam derzler elde edebilirler. Maun ayrıca odun çürümesine karşı dayanıklıdır ve meşe veya cevizden farklı olarak asla ağaç kurdu tarafından saldırıya uğramaz.

Maun, kolay işlenen ve dayanıklı oluşu sebebi ile günümzüde de mobilya imalatında marangozlar tarafından tercih edilen değerli bir ağaçtır.

Antika Komodinler

İnsanların her zaman başucu masalarına ihtiyacı olmuştur… kitabınızı, gözlüklerinizi ve eski günlerde mumunuzu veya kandilinizi başka nereye koyardınız? Burada 18.yüzyıl ortalarında gelen Thakeham Mobilya tarihte var. Genellikle maun ağacından güzel bir şekilde yapılmış olan bu parçalar, en kaliteli ahşabı kullandılar ve ana yatak odasında sergilenecekleri gibi ‘ince’ mobilya parçalarıydı.

Ne yazık ki, bu dönemden gerçek bir çift bulmak çok nadirdir, yıllar içinde ayrıldılar ya da hasar gördüler, vb. Ancak, farklı modeller farklı olsa da, bazıları tamburlu bir cepheye, diğerleri bir çift kapıya sahip, genellikle boyut ve şekil bakımından çok benzerlerdi. Bir yatağın her iki tarafında da herhangi bir farklılığı fark etmek çok kolay değil … ve bu antika mobilyalar hakkında çok özel olan şeylerden biri!

Bu döneme ait başka bir komodin türü, küçük bir çekmeceli sandığa benzeyen türdür. Genellikle bir dolap veya çekmece oluşturacak şekilde dönüştürülürler, yaklaşık 30 inç yüksekliğinde mükemmel başucu parçalarıdırlar.

Daha sonra Georgia döneminde başucu masaları daha küçük ve daha basit hale geldi. Yaklaşık 1800’den kalma, kare konik ayaklı ve tek bir dolaplı bu model, genellikle maun ağacından yapılmış popüler ve zarif bir tarzdı. Yine, bunlar ‘eşleşmiş’ bir çift olarak bulmak kolaydır.

Bir başka popüler ‘başucu masası’ modeli de Georiga dönüştürülmüş lavabolardır; başlangıçta bir kaseyi tutmak için üstte bir kesik bulunan bu lavabolar, bir aşamada onları tek bir çekmeceli basit, kullanışlı iki katmanlı bir masaya dönüştürmek için her zaman bir ‘kapak’ takmışlardır. Neredeyse her zaman kabaca 12 inç genişliğinde ve derinliğindedirler, bu yüzden aynı yükseklikte iki tane bulabilirseniz güzel bir şekilde bir araya gelirler! Neredeyse her zaman stokta iki veya üç tane var.

19. yüzyılın sonlarından itibaren hala var olan başucu masalarının çiftlerini bulmak mümkün hale geliyor! Bazen bu kadar iyi kalitede olmasa da, geç Viktorya dönemi olanlar çok güzel olabilir, özellikle mermer tepeli bir ceviz tencere dolabı gibi Fransız parçaları.

Viktorya Dönemi İngiliz Ceviz Mobilyaları

Cevizin en popüler dolap kerestesi olduğu iki dönem ingiliz mobilyası vardır. ‘Erken Ceviz’ dönemi olarak bilinen ilki, 1680’den yaklaşık 1740’a ya da yeni ithal edilen maunun popülerlik kazanmaya başladığı II. Dolap yapımcıları tarafından gücü ve dekoratif figürü için çok değerli olan “Juglans Regia” ya da İngiliz cevizi, aslında İngiltere’ye özgü değildi, ancak Avrupa’dan, muhtemelen Romalılar tarafından tanıtıldı.

”Kıvrılma” figürü, dalların veya köklerin ana gövdeden ayrıldığı yerde bulunur; Kendine özgü benekli tanecikli ”çapak” ceviz, aslında ağacın yan tarafındaki bir büyüme veya çapaktan kesilir. Bu dekoratif bölümler sadece kaplama formunda kullanılacak, ancak ceviz de sandalyeler vb. İçin katı olarak kullanılmıştır. Bu döneme ait kaplamalar elle zahmetli bir şekilde kesildi ve tipik olarak bir inç kalınlığının 1 / 16’sı.

Ancak 19. yüzyılda kabine yapımının mekanizasyonunda büyük adımlar atıldı. Marc Isambard Brunel [Isambard Kingdom’ın babası] ilk buhar tahrikli testere değirmenini inşa etti ve kaplamaları ilk kez ince ve eşit şekilde kesmek için kullanılabilecek dairesel bir testere icat etti. Ayrıca ilk hidrolik kaplama presini geliştirdi. Çapaklardan ve polenlerden kesilmiş figürlü ahşabın kesilmesi ve döşenmesi çok zordur: bu kadar çekici kılan yabani ahşap, çok hassas, kırılgan bir kaplama ile sonuçlanır. Yeni makineler Viktorya Dönemi ustalarının bu güzel kütüklerden en iyi şekilde yararlanmalarını sağladı ve İngiliz cevizinin ‘ikinci Dönemini’ başlattı.

Yaklaşık 1850’den kalma güzel camlı antika kitaplıklar, bu dönemin tipik bir örneğidir. Son derece ince bir şekilde yapılmış olan güzel ceviz kaplama, 150 yıl sonra deformasyon veya bölünme belirtisi göstermeyen maun bir karkas üzerine serilir! Ahşap özenle terbiye edildi, tasarım dikkatlice düşünülmüş ve üretim kalitesi dolap kilitlerine ve menteşelerine kadar uzanıyor.

Altın Yaldızlı Aynalar

‘Yaldız’ terimi, ince bir altın kaplama elde etmek için ahşap, taş veya metal gibi katı yüzeylere ince altın varak uygulamak için bir dizi dekoratif tekniği kapsar. Yaldızlı bir nesne ‘yaldızlı’ olarak tanımlanır. Metalin yaldızlı olduğu yerlerde, geleneksel olarak ormolu olarak bilinir ve çoğunlukla Fransızlar tarafından mobilya montajı için kullanılmıştır. Parsel yaldızlı (kısmi yaldızlı) nesneler sadece yüzeylerinin bir kısmı üzerinde yaldızlıdır. Yaldız kullanımı Mısır zamanlarına kadar uzanır ve güzelliği, son derece yetenekli teknikleri ve zenginlik gösterme fırsatı için her zaman değerlidir.

Özel alet ve ekipmanlara ihtiyaç vardır: bir yaldız yastığı, uç ve bıçak. Yastık, süetle kaplı, yastığın bir ucu boyunca ve her iki tarafın yarısına kadar tutturulmuş 4 inç yüksekliğinde parşömen veya kahverengi kağıttan yapılmış bir ekrana sahip küçük bir yastıklı tahtadır: bu, en ufak bir taslakta olduğu gibi altın yaprağın üflenmesini önler. Yaldızın ucu ince fırça kılından yapılır ve altın yaprağı hareket ettirmek için kullanılır: uç statik üretmek için yüze veya saça sürülür, bu daha sonra hassas yaprağı kesmek için yastığa kaldırmak için kullanılır.

Altının altında gesso ve bole katmanları vardır. Gesso, Paris’in ince sıvasından ve geleneksel olarak tavşan derisinden yapılmış hayvan tutkalı boyutundan oluşur. Doğru kalınlık elde edilinceye kadar boya gibi bir fırça ile katman katman uygulanır. Son katman olan Ermeni bole, altına bir zenginlik verir: demir oksidin varlığından dolayı kırmızımsı kili andırır ve yine boyutla karıştırılır. Yüzey, neredeyse ayna kaplamasına kadar bir akik parlatıcı ile perdahlanır. Bu daha sonra boyutu etkinleştirmek için ıslatılır ve üstüne altın yaprak serilir. Tamamen kuruduğunda, fazla yaprak fırçalanır ve altının parlamasını sağlamak için yüzey tekrar perdahlanır.

Salon Sandalyeleri

Bir zamanlar 18. ve 19. yüzyıllar boyunca görkemli evlerin temel özelliği olan antika salon sandalyeleri, evin girişinde belirgin bir konuma sahipti. Daha samimi iç odalara davet edilmeden önce eve giren konukları ağırlamak için yerleştirildiler, ayrıca bekleyen hizmetçiler için gizli bir dinlenme yeri sağladılar, sağlam dik sırt kamburlaşmayı önledi!

Thomas Chippendale’in 1754’teki ‘Beyefendi ve Kabine Yapımcısının Yönetmeni’, salon sandalyesinin ilk tasarımlarını içeriyordu. Masif ahşaptan oyulmuş sırtlar genellikle ailenin arması ve sloganı ile boyanmıştır, bu günlerde kökenlerin kolayca izlenmesini sağlar. Masif ahşap bir koltuğa sahiptir ve kolayca temizlenmesini sağlar. Salon sandalyeleri, taslakları dışlamak için sırt gibi bir kozayla tasarlanan aynı dönemin hamal sandalyeleriyle karıştırılmamalıdır.

Son yıllarda antika salon sandalyelerinde popülerlik artışı olmuştur. Sağlam tasarım ve temiz mimari estetiğin yanı sıra, sandalyeler genellikle çiftler halinde gelir; Bir konsol masasının her iki tarafına bir koridorda yerleştirildiğinde hoş bir simetri yaratır.

Bonheur Du Jour Yazı Masası

Bir bonheur du jour (Fransızca, bonheur-du-jour, “gündüz keyfi” anlamına gelir) bir tür bayan yazı masasıdır. Paris’te, 1760 yılında marchands-merciers adlı moda yeniliklerinin iç dekoratörlerinden ve tedarikçilerinden biri tarafından tanıtıldı ve hızla modaya uygun hale geldi. Bonheur du jour, genellikle duvara (meuble meublant) dayanmadığı, ancak odanın etrafında hareket ettiği için (meuble volant) süslenmiş bir sırt ile her zaman çok hafif ve zariftir; özel özelliği, küçük bir dolap veya çekmeceli bir yuva veya açık raflar oluşturabilen yükseltilmiş bir sırttır. Genellikle bir galeri ile çevrili olan üst kısım, küçük süslemelerin yerleştirilmesine hizmet eder. Yazı yüzeyinin altında genellikle tuvalet malzemeleri veya yazı malzemeleri için düzgünce donatılmış tek bir çekmece bulunur. İlk örnekler ince kabriol ayakları üzerinde yetiştirildi; neoklasizmin etkisi altında, yaklaşık 1775’ten sonra yapılan örneklerin düz, sivrilen bacakları vardı.

Fransızlar, bonheurs du jour’u Sevr porseleninden özel olarak yapılmış plaklarla monte etme fikrine sahipti; en eski Sevr’e monte edilmiş parçalar, plaklarının altındaki işaretlerden tarihlenebilir. O zaman diğer seçenek örnekler kakma işine ya da Oryantal Lake, egzotik ahşaplar ile bağlantılı, yaldızlı-Bronz bağlar ile paneller ile kakma vardır.

1770’lerin ortalarına gelindiğinde bonheur du jour İngiltere’de yapılıyordu ve burada genellikle “kadın yazı masası“ olarak adlandırılıyordu. Bu özellikle güzel İskoç örneği, dekoratif şimşir ağacı ile ince figürlü gül ağacındadır. Katlanabilir yazı yüzeyi, orijinal takımlanmış deriyi ortaya çıkarmak için açılır ve kalem ve mürekep şişesi tepsilerini yerleştirir. Kaydırılabilir raf destekleri, yaklaşık 1810 yılına dayanan parçanın genel zarafetine katkıda bulunur.

Minyatür Mobilyalar

Her zaman popüler olan bu büyüleyici parçalar genellikle çok fazla tartışma konusudur… neden yapıldılar? Ve bunun amacı ne? Bu insanlar için söz konusu olduğunda terim ‘çırak parçaları’ kullanmak gibi, ama daha sık bir durum söz konusu değil. Ama bir çırak parçası nedir ve neden genellikle minyatürlerle karıştırılırlar? Burada bu soruları cevaplamayı hedefliyoruz! …

Minyatür mobilyaların çoğu aslında seyyar satıcılar ve mobilyacılar tarafından kullanılan örnek parçalardır. Atölyeler, satış görevlilerini ülke çapında uzun turlara gönderecek ve satış sepetindeki her parçanın bir minyatürü olacaktı. Bu, dolap üreticisinin becerilerini göstermek için daha küçük formu kullanabileceği anlamına geliyordu, satıcı nereye giderse gitsin tam boyutlu bir mobilya parçasını taşımak zorunda kalmadan! Tam boyutlu parçalarda kullanılanla tamamen aynı beceri ve teknikleri kullanan minyatürler, potansiyel alıcıların bir satın alma işlemine başlamadan önce atölyenin ürettiği malların kalitesini hissetmeleri için harika bir yol sundu… bir katalogdaki bir taslaktan çok daha iyi!

Bu minyatürlerin çok daha az bir kısmı ‘mobilyacı çırağı parçaları’ olarak adlandırılmıştır. Çırak parçaları, yine mobilya atölyelerinin tekliflerinin küçültülmüş bir versiyonu olmasına rağmen, çoğu zaman deneyimsiz bir çırak tarafından yapılmıştır. Mobilyacı çıraklarına çalışmaları için daha az kaliteli malzemeler verildi ve işçilik genellikle daha az rafine edildi.

Hem minyatürler hem de çırak parçaları, günümüz pazarında oldukça arzu edilen ve tahsil edilebilir antika eşyalardır. Gerçek olandan daha nadirdirler ve bu zarif parçaların cazibesi ve hassas işçiliği yadsınamaz. Bu günlerde genellikle koleksiyoncu sandıkları, mücevher kutuları vb. Olarak kullanılırlar.

Berjer Koltuklar

Uzun sırt ve kapalı kanatları ile berjer “wingback” koltuk kendine özgü bir klasiktir. Şıklığı ve konforu ile döşemeli mobilya sözlüğünde kendini kanıtlamıştır. Kanatlı koltuklar artık zamansız şık bir mobilya parçasını temsil ederken, kökenleri çok pratiktir.

Bugün, merkezi ısıtma sistemlerimiz ve halılarımızla, eski evlerin bir zamanlar ne kadar soğuk olduğunu anlamak zor. Cereyanlardan, köz ve küllerden korumak için oturma yerlerine ‘kanatlar’ eklendi.

Kanat arkası hala bu korumayı sunuyor, ancak bugünün evinde açıkça daha az ihtiyaç var. Peki bu koltuklar neden iç mekanlarımızda hala bu kadar yaygın? Görkemli ama saran formları onları klasik ingiliz mobilyalarının gerçek bir parçası haline getirdi.

Tekli koltuklar nasıl ortaya çıktı?

Her türlü kanatlı koltuğun ilk kaydı 17. yüzyılda yapıldı. Şu anda, amacı muhtemelen tamamen faydacıydı ve bu koltuklar yukarıda belirtilen nedenlerden dolayı kullanıldı. Muhtemelen tamamen ahşaptı, belki de rahatlık için ilave bir koltuk minderi vardı. Nitekim, arkalıklı koltuk kanatları… Her iki varyasyon da sıcaklık etrafında yönlendirildi ve elbette dinlenecek bir yere sahipti.

Kraliçe Anne yıllarında, kanat arkalığı bugün bildiğimiz klasik ingiliz koltuğu haline geldi. Kraliçe Anne sadece 1702’den 1714’e kadar hüküm sürerken, ‘Kraliçe Anne’ tarzı 18. Yüzyılın ilk yarısının çoğunda devam etti. Bu, ceviz çağıydı ve her ikisi de kanat sırtını oldukça güzel bir şeye yükselten döşeme becerilerini geliştiriyordu. Dolap üreticileri bu kanatları, kavisli diz ve ped ayağı ile zarif yeni cabriole bacağıyla birleştirdi.

Bu dönemde iç mekanlar büyük bir değişim geçirdi. Büyük ölçekli şömineler ve daha büyük pencereler ortaya çıktıkça, benzer oranlara sahip mobilyalara doğal bir talep vardı. Dolap mobilyaları büyük ve heybetli hale geldi ve sandalyeler daha cömert oranlara sahipti. Sosyal değişim de devam ediyordu ve toplantılar bol miktarda sosyal mobilya gerektiriyordu. Böylece, wingback, Kraliçe Anne yıllarında nihai ‘kolay sandalye’ oldu ve kullanımı korumanın çok ötesine uzandı.

Kraliçe Anne’den sonra, kanat arkası ingiliz evindeki yerini sağlam bir şekilde kazanmıştı. Georgia yorumlarında uzun, şekilli sırtları ve kanatları olan ceviz ve maun çerçeveler kullanılmıştır. Wingback koltukları da gölet boyunca Fransa’ya ve Avrupa’nın başka yerlerine doğru yol aldı. Kanatlar, Fransız bergères için, özellikle Louis XV altında görülen kıvrımlı örnekler için doğal bir süslemeydi.

19. Yüzyılın başlarında, kanat arkalığı koltuğunu gelgit boyunca süpüren bir döşeme devrimi meydana geldi. Howard & Sons gibi dönemin üretken yapımcıları, Kraliçe Anne tarafından popüler hale getirilen tarzın kendi örneklerini ürettiler. Viktorya Dönemi Britanya’sında konfor önemli bir öncelik haline geldi ve kanat arkası konfor ve estetiğin mükemmel bir kombinasyonunu geliştirdi. İngiliz kır evi tarzı gerçekten bir asır sonra kodlandığında, kanat arkası zaten kendi başına bir klasikti.

Orta Yüzyıl modern koltuklar

Bu sandalyelerle ilgili dikkat çekici olan şey, hiç bitmeyen çekicilikleri. Taslakları savuşturmak için ilkel başlangıçlarından itibaren, wings hala 20. yüzyılın ortalarından sonlarına kadar tasarımcılara hitap etti. Gerçekten de, birçok modern mobilya şirketi hala bu stili üretiyor. Yıllar geçtikçe, kanat sırtları, mevcut modaya bağlı olarak kadifeden deri kaplamalara kadar her şeyi sergiledi.

Bu kalıcı takdirin kalbinde, kanatların bir sandalyeye verdiği organik ince his vardır. Avrupa’daki savaş sonrası tasarımcılar bu özelliği şık ve işlevsel tasarımlarına uyacak şekilde uyarladılar. Örneğin, 1957’de Ottorino Aloisio, Pier Luigi Colli’nin atölyesinde üretilen harika bir kanat arkası tasarladı. Bu sandalyenin klasik Queen Anne kanat sırtlığı ile neredeyse hiçbir ortak yanı yok gibi görünüyor; metal çerçeveli ve ergonomik hissi olan basit bir silueti var.

Modern ev için antika berjer koltuk

Bu koltuklar yüksek ve güçlüdür, aynı zamanda rahatlatıcı ve misafirperverdir. Sonuç olarak, kanat sırtlarının tüm iç mekanlarda bir yeri vardır. Kanatlar bir koltuğa otomatik bir yapı ve varlık hissi verir. Şekilleri, özellikle çarpıcı bir yan profile sahip, her açıdan parlak göründükleri anlamına gelir. Ateşin yanına bir ya da iki açı yapın ya da tam bir ingiliz oturma odası hissi için bunları bir süite dahil edin. Wingbacks ve Chesterfield kanepeleri saygın bir mirası paylaşıyor ve birbirlerini harika bir şekilde tamamlıyor. Camelback kanepeler, ortak s-eğrisi formlarından dolayı bu koltuklar için bir başka harika eşleşmedir.

İngiliz 20. yüzyıl fıçı sırtlı koltuk

Tüm koltuklar oturma odasında, evde hissettirir ancak bir kanat arkalığı evinizin herhangi bir köşesini vurgulayacaktır. Konforları bir yatak odası koltuğu için veya fuaye veya koridorda konukları ağırlamak için mükemmeldir. Klasik bir kanat sırtının yüksek sırtı, derin koltuğu ve kanatları onu kütüphane veya ev ofisi için destekleyici bir okuma koltuğu yapar.

Wingback tarzı gerçekten zamanın testine dayandı. Büyüleyici faydacı tarihleriyle, bu koltuklar bir şekilde hem zamansız hem de çağdaş hissediyor. Abartılı renkleri nötr bir ortamla eşleştirin veya tam tersi çiçek duvar kağıdının veya parlak boyalı duvarın önüne basit bir berjer koltuk yerleştirin.

Sahte Antika Mobilya Nasıl Anlaşılır!

Kendinizi sahte mobilyalarda para kaybetmekten korumanın en iyi yolu hala kendi çalışmanız ve seçtiğiniz dönemin malzemelerini, yapım stillerini ve stillerini tanımanızdır. Satın alma işleminizden kesinlikle emin olmak için küçük ayrıntılara girmek de önemlidir.

Mobilyalarınız ahşaptan yapılmışsa, biraz büzülme beklemelisiniz. Bağlantı yerleri çok mükemmelse, satıcının iddia ettiği kadar eski olmayabilirler. Eski günlerde kereste çok daha bol olduğu için büyük tahtalar yaygın olarak kullanılıyordu. Sonuç olarak, birçok masa ve sandık genellikle tek bir büyük tahta ile yapıldı ve diğer parçalar boşa harcanan ahşabı en aza indirmek için garip şekillerde kesildi. Akçaağaç, kiraz ve çamdan yapılmış mobilyalar yakından incelenmelidir. Sahte antikalar, parçanın farklı bölümlerinde farklı ahşap parçalarına sahiptir, çünkü büyük olasılıkla farklı ahşap türleri kullanmışlardır (kereste bu günlerde daha zor edinildiği için), dolayısıyla farklı ahşaplar olacaktır. Bir satıcı eski çamdan yapılmış bir şey satın aldığınızı söylerse, dikkatli olun. Sözde antika çam mobilyası parçalarının çoğu eski çam döşeme tahtalarından yapılmıştır. Antika bir mobilya almaya kalkarken eski döşeme tahalardan bir mobilya almayın!

Parçanın rengini kontrol edin. Antika mobilyalarda tipik bir sarı renk fark edilir, çünkü ahşabın patinası yılların eseridir. Oymaya maruz kalan yüzeyler, diğer yüzeylerden daha koyu olacağından renk de eşit olmamalıdır. Ahşabın yaşı patinaya sahip değilse ve satıcı oldukça eski olduğunu iddia ederse, kesin bir sahteciliğe bakıyorsunuz demektir.

Denge için tüm parçalara bakın. Bir parça yersiz görünüyorsa, yeni bir parçadaki eski tahtaların “evliliği” olabilir. Bir “evlilik”, ayrı eşyalardan yapılmış bir parçadır ve bunlar her zaman sağlam bir parçadan daha az arzu edilir, bu yüzden bunları satın almaktan kaçının. Ayaklı mobilya satın alırken, çevredeki ahşabın biraz büzülmesi beklenirken, gerçek bir antika parça acı ve gururla duracak şekilde iyi hazırlanmış olmalıdır. Ayrıca, parçayı ellerinizle hissedin. Yumuşatma düzlemi henüz icat edilmedi, bu yüzden eski bir tahta modern, makine planlı olandan çok farklı hissettirir.

19.yüzyıldan daha erken yapılmış parçalar üzerinde Kırlangıç eklemleri kontrol edin. Çok şık ve temizlerse, elle kesilmeleri gerektiğinde modern aletler tarafından kesilmeleri muhtemeldir. Ayrıca, 19. yüzyıldan daha erken tarihlenen parçalar üzerindeki kaplamalara yakından bakın. Makine kesim kaplamalarından daha kalın olmalıdırlar. Dairesel testerenin icat edildiği 18. yüzyılın sonlarına kadar tüm ahşabın elle kesildiğini ve ayrıldığını unutmayın. Parça elle kesilmişse, ahşap yüzeyde oldukça görünür olan düz veya dairesel testere işaretleri taşımalıdır.

Kolları kontrol et. Kulplar bir parçanın tarihlendirilmesinde önemlidir, ancak değiştirilen kulplu parçaları bulmak daha yaygındır. Antika kulplar, genellikle pirinç olan tek bir metal parçasından elle dökülmüştür. 18. Yüzyılda kulpları bağlayan somunlar düzensiz ve daireseldir. Yeni somunlar altıgen ve makine kesimlidir.

Kilitleri inceleyin. Antika kilitler, demir çivilerle yerinde tutulan ferforjeden yapılmıştır. 18. yüzyıldan sonra kilitler çelik ve pirinçten yapılmıştır. Çelik vidalar da demir çivilerin yerini aldı.

Oymayı kontrol edin, parçanızdaki orijinal ve eksiksiz bir oyma, fiyat ve arzu edilebilirliğe katkıda bulunur. Oyma daha sonraki bir tarihte başka oymalarla eklenmişse, parçanın değeri daha azdır.

Mobilyalarınızın kakması varsa, parçanız yaşlandıkça daha büyük bir değere sahip olabilir.